Jeśli chodzi o sens egzystencji
to ma ona źródło w korzeniach i
w wiezach krwi
gdy ?ądza ujedrnia płea
wypełnia sie w akcie miłosnym wiec
skutkiem tego wśród łez
potomek przychodzi na świat
wierzga łkając on jest znacznie lepszy
niż pies albo ciele co głodne i
w łajnie śpi
on nosem wduszony w pierś
poczucie ma bezpieczenstwa i wie
co dla niego ma sens
gdy mleko mu spływa do warg
co go pochłania świat i bez konca
zaznacza że żyje pcha w usta kciuk
palce nóg
napreża sie z wszystkich sił
wydaje brzemie bez leków i drwin
a co sprawia mu ból
rodzina przeżywa wraz z nim
określonego dnia pionizuje
w zamyśle mając nasienia źdźbło
złożya wprost
w łonie gotowym do gry
w akcie świadomej refleksji tak by
roniąc ojcowskie łzy
w potomka móc spojrzea twarz
|