Nie ma mnie dla nikogo...
Nie ma mnie dla nikogo...
Znasz to, nież
Ogólnie dostepne na bieżąco
Istne życie na gorąco
Załatwiam sprawe pieklącą
Jak zwykle nowe sie wtrącą
Mą głowe zmącą
Czesto z równowagi wytrącą
Z czasem
Wpływa to na mnie mecząco
Niepokojąco
Z natłokiem spraw stresująco
Wiesz, w ciągłym pedzie, biegu,
Szarych ludzi szeregu,
Czasem w błedzie. Szczegó3!
Pośród twardych reguł
I na śniegu ślady
Ludzkiej defilady
ściemniane obiady
Zajob do przesady
Praca, laska, dom, wykłady
Kumple i skład ponad składy
Super podkłady, wywiady, kolejne estrady
Całe miriady tych kwestii
Nie dałbym rady bez autosugestii
Załatwia tych z tych leżących w mej gestii
Wtłoczony w szablon monotonii
Jak w Diablo
Wyrwany z agonii
W matni problemowej toni
W nieustannej pogoni za spokojem
Czasem spedzam we dwoje
Gdy nastroje tworzą sentymentalne przeboje
Kiedy wiem na czym stoje
Swoje
Smutki na partnerki ramieniu koje
Całe roje spraw zostawiam poza pokojem
Poje energie na kolejne boje
Gnoje wewnetrzną paranoje
I w kierat wkraczam
Wpierw sie dwoje
Cele wyznaczam
Potem troje
Z drogi nie zbaczam
Poza terytorium działan nie wykraczam
Przytaczam sens mej nieobecności
Z konieczności odciecia od rzeczywistości
Bo smak wolności szkicuje
Szkielet życia abstrahującego od skłonności
Do zawiłości
Do duchowej starości
Ogłaszam wszem i wobec
Nie ma mnie dla ludzkości
Chce miea spokój
W stresowych sytuacji
Natłoku
Jestem jak statek zadokowany
W doku
Od półtora roku
Nikogo na widoku
Tylko dźwieki hip hopu
Na dziewiątym pietrze w bloku
Tak miedzy nami
Sam na sam z płytami
Nikt mi nie da tego
Co to właśnie da mi
Badam grunt pod stopami
Gdzie mi kurwa z butami
To jak konca szepty
Słyszane za uszami
Wcią? sami jak palec
Co dobrze nie wróży
Obcy jak ósmy pasażer podróży
Milionami
Na przestrzeni Ziemi rozsiani
Obcują tu obcy wyobcowani
Ludzie
Co to ma byaż
Pytam
Co to ma znaczyaż
Tego wrogom nie można wybaczya
Niestety
Wszystko ma swe priorytety
Vis a vis z drzwiami
Od pokoju do planety
Panie i panowie
Są tacy co stają na głowie
Tak, jakby wszyscy byli w zmowie
Do czasu aż sobie jeden z drugim uzmysłowi
Jacy oni wszyscy są małostkowi
Aż rzygaa sie chce
Ten kto to wie, kurwa
ycie upstrzone jak gołebim gównem
Bulwar
Zrobi tak jak ja
Pójdzie własną drogą
Prócz cienia
Nie ma ze mną nikogo
W powietrzu czua Heinekenem
Gdy żegnam sie z problemem
Pokój dla tych co w pokoju są
Sam na sam z tym sound systemem
Wiem, że czasem trudno bya Supermanem
Gdy wtłaczany pod ciśnieniem
stres jest działan terenem
Znam jak Ty te noce nieprzespane
By nad ranem
Zawikłane kwestie podjąa z nowym
Planem jak z taranem
Dokładnie znam to
Mam te same
Myśli skołatane
Znam to, to jest mi znane uczucie z tym związane
Co jest graneż
Marzenia niewypowiadane
Zapominane bo nie doczekałem sie na zmiane
Przekonanie
e po którymś ciosie sie nie wstanie
Co jest graneż
Czasem głupie pytanie, nież
Bakanie, popadanie w manie
ycie diametralnie inne niż to na ekranie
Walka o przetrwanie
I kombinowanie
Wprowadza mnie w stan zły zdecydowanie
Za dużo sytuacji które szybko nużą
Za dużo ruchów które niczemu nie służą
Dużo za dużo akcji które wszystko burzą
Które źle wró?ą
Tak jak cisza przed burzą
I 3?ą jak psy
Pierdoląc trzy po trzy
Ej, ej, ej Ty
Trzeba było myślea gdy
Po fakcie łzy zalały ci oczy
I tak przez siedem dni
Dzien w dzien ten sen sie śni
Witam Cie dniu z poziomu fotela
Z wnetrzy Mł
Witam cie, dniu niewdzieczny
Tu po tej drugiej złej stronie teczy
Witam bez kwiatów nareczy
Bez zastrzeżen
Dzien, który przede mną pietrzy
Jeszcze wiekszy
Cien nad światem wewnetrznym
Witam, choa z dnia na dzien coraz bardziej niezreczny
Jestem tenże gest nikt mnie nie wyreczy
Wiesz jak meczy
Myślenie o stanie rzeczy
Wiesz jak jest, gdy czyjś czyn czyimś słowom przeczy
Wiesz jak to leczya
Lecz to kaleczy
Race THC
Jak dwa ostrza mieczy
Na razie walcze
I na jaranie warcze
Chcesz też uwierz ja
Dostarcze Ci tarcze
Może nie wystarcze
Ale bede tuż obok
Prócz ciebie nie ma mnie dla nikogo
|
TEKSTY WEDŁUG
WYKONAWCÓW
Teskty piosenek > Paktofonika > Nie ma mnie dla nikogo - tekst piosenki